Paprociowe sawanny w Europie w okresie triasu mogły przyczynić się do powstania terenów podatnych na pożary, podsycając skutki masowego wymierania. Nowe badania sugerują, że paprocie, szybko odrastając po pożarach, dostarczały paliwa, przedłużając zniszczenia. Zmiany w kolorze mikroskamieniałości organicznych wskazują na intensywną aktywność pożarową trwającą dziesiątki tysięcy lat, tworząc destrukcyjny cykl, w którym gatunki oportunistyczne dominowały na zdegradowanych przez zmiany klimatyczne i utratę lasów terenach.
Źródło: Science Daily
Kategoria: Nauka
Ważność: ⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐ (8/10)