Wrzodziejące Zapalenie Jelita Grubego

Nowatorski doustny lek icotrokinra, pierwszy inhibitor IL-23, wykazał wysoki odsetek odpowiedzi i remisji u pacjentów z umiarkowanym do ciężkiego wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego (WZJG) w badaniu fazy 2b trwającym 76 tygodni, charakteryzując się korzystnym profilem bezpieczeństwa. Lek ten, o nazwie handlowej Icotyde, zyskał akceptację FDA do leczenia łuszczycy plackowatej i oferuje wygodę jednorazowej dziennej dawki, eliminując potrzebę iniekcji, co jest znaczącą zaletą dla pacjentów z chorobami zapalnymi jelit.

Źródło: Medscape
Kategoria: Medycyna
Ważność: ⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐ (8/10)

Naukowcy odkryli ukryty sygnał molekularny wskazujący na zapalną chorobę jelit (IBD), który może utrzymywać się nawet w okresie remisji. Badania na próbkach jelit ludzkich wykazały, że komórki jelitowe mogą być nadmiernie predysponowane do śmierci, tworząc “tliącą się” wadę, która może przyczyniać się do przyszłych nawrotów choroby. Wyniki te mogą pomóc w przewidywaniu nawrotów i personalizacji leczenia.

Źródło: Science Daily
Kategoria: Medycyna
Ważność: ⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐ (8/10)

Amerykańska Agencja ds. Żywności i Leków (FDA) zatwierdziła lek Stelara (ustekinumab) do stosowania u dzieci w wieku od 2 lat z umiarkowanym do ciężkiego aktywnym wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego (WZJG). Jest to znaczący krok w terapii dziecięcych chorób zapalnych jelit, ponieważ Stelara nie celuje w ludzkie TNF alfa, a skuteczność leku potwierdzono w badaniu fazy 3 UNIFI Jr.

Źródło: Medscape
Kategoria: Medycyna
Ważność: ⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐ (7/10)

Badanie wykazało, że agoniści receptora GLP-1 (RA) znacząco zwiększają szanse na remisję objawową u pacjentów z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego (CU) po 12 tygodniach leczenia, niezależnie od utraty wagi. Stosowanie semaglutydu wiązało się z lepszymi wynikami niż liraglutydu, a terapia była dobrze tolerowana.

Źródło: Medscape
Kategoria: Medycyna
Ważność: ⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐ (7/10)

Badania wykazały, że zmiany w metylacji DNA we krwi obwodowej mogą pojawiać się lata przed klinicznym rozpoznaniem wrzodziejącego zapalenia jelita grubego, niezależnie od składu komórek krwi. Stworzony na ich podstawie model predykcyjny z wysoką skutecznością identyfikował przyszłe przypadki UC, jednocześnie nie przewidując zespołu jelita drażliwego ani reumatoidalnego zapalenia stawów, co sugeruje specyficzność tych wczesnych zmian epigenetycznych dla danej choroby.

Źródło: Medscape
Kategoria: Medycyna
Ważność: ⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐ (8/10)

Badanie kohortowe sugeruje, że stosowanie antykoncepcji hormonalnej u kobiet z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego (UC) nie jest związane ze zwiększonym ryzykiem nawrotów choroby ani kumulatywnym obciążeniem zapalnym. Chociaż poziomy białka C-reaktywnego (CRP) były wyższe podczas stosowania antykoncepcji hormonalnej, inne markery zapalne oraz ogólne obciążenie zapalne nie wykazały istotnych różnic. Wyniki te pomagają w doradztwie antykoncepcyjnym dla pacjentek z UC, choć autorzy wskazują na potrzebę badań na większych grupach w celu oceny rzadkich zdarzeń.

Źródło: Medscape
Kategoria: Medycyna
Ważność: ⭐⭐⭐⭐⭐⭐ (6/10)

Firma Spyre Therapeutics ogłosiła, że jej eksperymentalny lek na chorobę jelit, SPY002, osiągnął główny cel w badaniu średniego etapu, znacząco redukując nasilenie choroby u pacjentów z umiarkowanym do ciężkiego wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego. Lek, będący przeciwciałem skierowanym przeciwko białku TL1A, wykazał obiecujące wyniki, w tym remisję kliniczną u 33% pacjentów i poprawę endoskopową u 42%, przy jednoczesnym dobrym profilu bezpieczeństwa.

Źródło: Medscape
Kategoria: Inne
Ważność: ⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐ (7/10)

Firma Spyre Therapeutics ogłosiła, że jej eksperymentalny lek SPY001 wykazał znaczącą redukcję aktywności choroby u pacjentów z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego w badaniu średniego etapu, co spowodowało wzrost wartości jej akcji o 34,5%. Lek SPY001 osiągnął główny cel badania, redukując kluczowy wskaźnik zapalenia tkanki po 12 tygodniach leczenia, a dane dotyczące jego skuteczności przewyższyły wyniki uzyskane dla poszczególnych składników terapii kombinowanej.

Źródło: Medscape
Kategoria: Medycyna
Ważność: ⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐ (7/10)

Badanie retrospektywne z Francji i Belgii wykazało, że infliksymab, podskórne inhibitory TNF i ustekinumab wykazały porównywalną skuteczność jako terapie drugiego rzutu u pacjentów z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego po niepowodzeniu wedolizumabu. Chociaż nie stwierdzono statystycznie istotnych różnic w osiągnięciu remisji klinicznej bez steroidów po 14 tygodniach, ustekinumab wykazywał niższy odsetek rezygnacji z leczenia z powodu zdarzeń niepożądanych i hospitalizacji z powodu zaostrzeń choroby.

Źródło: Medscape
Kategoria: Medycyna
Ważność: ⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐ (7/10)