Badanie wykazało, że chłopcy z dystrofią mięśniową Duchenne’a (DMD) leczeni prednizonem doświadczyli obniżenia markerów kostnych i chrzęstnych, podczas gdy lek zwany vamarolonem nie wywołał takich zmian, a markery wróciły do poziomu wyjściowego po zamianie prednizonu na vamarolon. Vamarolon nie wpłynął znacząco na tradycyjne markery obrotu kostnego, takie jak fosfataza alkaliczna czy osteokalcyna, w przeciwieństwie do prednizonu, który je obniżył. Analiza proteomiczna wykryła 10 nowych biomarkerów w surowicy obniżonych przez prednizon, ale nie przez vamarolon, które po zmianie leku powróciły do poziomu sprzed leczenia, co sugeruje potencjał vamarolonu w monitorowaniu funkcji komórek chrzęstnych.
Źródło: Medscape
Kategoria: Medycyna
Ważność: ⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐ (8/10)