Badanie obserwacyjne z rejestru ENEIDA wykazało, że stosowanie terapii anty-TNF jako drugiego rzutu u pacjentów z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego (UC), którzy wcześniej otrzymywali biologiczny lek o innym mechanizmie działania, wiązało się ze zwiększonym ryzykiem przerwania leczenia, w przeciwieństwie do pacjentów z chorobą Leśniowskiego-Crohna (CD). Wyniki sugerują, że nie tylko kolejność terapii, ale także ich mechanizmy działania mają kluczowe znaczenie dla późniejszej odpowiedzi na leczenie, co może wpływać na decyzje terapeutyczne w chorobach zapalnych jelit.
Źródło: Medscape
Kategoria: Medycyna
Ważność: ⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐ (7/10)