Nowa terapia z daratumumabem znacząco poprawia przeżywalność pacjentów z wysokim ryzykiem szpiczaka mnogiego.
Rozszerzona terapia ukierunkowana na ryzyko z zastosowaniem daratumumabu, cyklofosfamidu, bortezomibu, lenalidomidu i deksametazonu znacząco poprawiła przeżywalność wolną od progresji i ogólną u pacjentów z nowo zdiagnozowanym szpiczakiem mnogim wysokiego ryzyka w porównaniu ze standardowym leczeniem, z utrzymującym się benefitem we większości podgrup molekularnych, choć dane dotyczące bezpieczeństwa nie zostały podane.
Źródło: Medscape
Kategoria: Medycyna
Ważność: ⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐ (9/10)
Połączenie iberomidolu, daratumumabu i deksametazonu poprawia odpowiedź kompletną w szpiczaku mnogim, ale wiąże się z większym ryzykiem neutropenii i infekcji.
Badanie fazy 3 wykazało, że połączenie iberomidolu z daratumumabem i deksametazonem znacząco zwiększyło odsetek pacjentów z chorobą minimalnie resztkową (MRD)-ujemną odpowiedzią kompletną w porównaniu z terapią daratumumabem, bortezomibem i deksametazonem u pacjentów z nawracającym lub opornym szpiczakiem mnogim, z korzyściami obserwowanymi w kluczowych podgrupach, w tym u pacjentów wcześniej leczonych lenalidomidem. Reżim z iberomidolem wiązał się jednak z wyższymi wskaźnikami ciężkiej neutropenii i infekcji.
Źródło: Medscape
Kategoria: Medycyna
Ważność: ⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐ (8/10)