Badanie fazy 2 wykazało, że ¹⁷⁷Lu-PSMA-617 znacząco opóźnia progresję raka prostaty, wydłużając PFS do ponad 2 lat.
Badanie fazy 2 wykazało, że ¹⁷⁷Lu-PSMA-617 skutecznie opóźnia postęp choroby u pacjentów z oligometastatycznym rakiem prostaty wrażliwym na hormony, wydłużając czas do progresji choroby do ponad 2 lat w porównaniu do 5 miesięcy w grupie standardowego leczenia, co stanowi znaczący przełom w terapii.
Źródło: Medscape
Kategoria: Medycyna
Ważność: ⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐ (8/10)
Dyskusja o terapii protonowej w raku prostaty: brak dowodów na przewagę nad IMRT, wysokie koszty i kontrowersje.
Terapia protonowa, mimo rosnącego zainteresowania i obietnicy większej precyzji, budzi kontrowersje w kontekście leczenia raka prostaty, ponieważ brak jest dowodów na jej wyższość nad standardową radioterapią IMRT, a jej wysokie koszty i ograniczone pokrycie ubezpieczeniowe stanowią znaczącą barierę.
Źródło: Medscape
Kategoria: Medycyna
Ważność: ⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐ (7/10)
Zaawansowany rak prostaty leczony enzalutamidem: progresja radiograficzna często bez wzrostu PSA. Badanie wskazuje na ograniczenia monitorowania PSA.
Badanie post hoc dwóch badań klinicznych wykazało, że u mężczyzn z zaawansowanym rakiem prostaty, u których występuje progresja radiograficzna podczas leczenia enzalutamidem, PSA często pozostaje na niskim lub niezmienionym poziomie. Około połowa pacjentów doświadczyła progresji bez znaczącego wzrostu PSA, a u 1 na 4 pacjentów PSA wcale nie wzrosło, co podkreśla ograniczenia samego monitorowania PSA i wspiera przejście na nadzór obrazowy.
Źródło: Medscape
Kategoria: Medycyna
Ważność: ⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐ (7/10)
Plastry z estrogenem jako alternatywa dla agonistów LHRH w leczeniu raka prostaty: badanie porównujące skuteczność i skutki uboczne.
Badanie fazy 3 wykazało, że plastry z estradiolom (tE2) są nie gorsze od agonistów LHRH w zapobieganiu przerzutom przez 3 lata u pacjentów z miejscowo zaawansowanym rakiem prostaty. Metoda ta wiąże się z mniejszą liczbą uderzeń gorąca, ale większą częstością ginekomastii. Leczenie tE2 może być alternatywą dla terapii。「Terapia hormonalna oparta na estrogenach może być stosowana jako alternatywa dla agonistów LHRH w leczeniu miejscowo zaawansowanego raka prostaty, oferując porównywalną skuteczność w zapobieganiu przerzutom i śmierci, przy jednoczesnym zmniejszeniu uderzeń gorąca, choć zwiększa ryzyko ginekomastii.», stwierdzili autorzy badania.
Źródło: Medscape
Kategoria: Medycyna
Ważność: ⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐ (8/10)