GLP-1 RA

Badanie kohortowe danych duńskich wykazało, że pacjenci z hidradenitis suppurativa (HS) częściej i w młodszym wieku rozpoczynają terapię agonistami receptora GLP-1 (GLP-1 RA) w porównaniu do osób z łuszczycą lub ogólnej populacji, co sugeruje większe obciążenie chorobami kardiometabolicznymi. Wśród użytkowników GLP-1 RA zaobserwowano spadek liczby zabiegów chirurgicznych i stosowania antybiotyków specyficznych dla HS, choć potrzebne są randomizowane badania oceniające wpływ terapii na przebieg choroby HS.

Źródło: Medscape
Kategoria: Medycyna
Ważność: ⭐⭐⭐⭐⭐⭐ (6/10)

Nowe wyniki badania COURAGE fazy 2 wykazały, że eksperymentalny lek antimyostatin trevogrumab nie tylko zmniejszył utratę masy beztłuszczowej podczas leczenia semaglutydem, ale także zwiększył ją podczas regeneracji wagi po odstawieniu semaglutydu. Lek ten, neutralizujący miostatinę, kluczowe białko hamujące rozwój mięśni, może stanowić ważny element w zarządzaniu otyłością, poprawiając kompozycję ciała i zapobiegając negatywnym skutkom utraty masy mięśniowej związanej z terapiami GLP-1 RA. Badanie wykazało również, że efekty preservacji masy mięśniowej były większe u pacjentów z niższą jej masą wyjściową.

Źródło: Medscape
Kategoria: Medycyna
Ważność: ⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐ (8/10)

Badanie przeprowadzone na podstawie danych FDA Adverse Event Reporting System (FAERS) wykazało, że agoniści receptora GLP-1 (RA), zwłaszcza semaglutyd, są związane ze zwiększoną liczbą zgłoszeń działań niepożądanych dotyczących cyklu menstruacyjnego, takich jak obfite krwawienia, krwawienia międzycykliczne i skrzepy menstruacyjne u kobiet w wieku rozrodczym. Tirzepatyd również wykazywał sygnały w odniesieniu do krwawień międzycyklicznych i skrzepów menstruacyjnych, podczas gdy liraglutyd nie wykazał znaczących sygnałów w tej grupie wiekowej. Autorzy sugerują, że mechanizm tych zaburzeń może być wieloczynnikowy, obejmując bezpośrednie działanie GLP-1 RA na tkankę endometrium, zmiany w metabolizmie estrogenów spowodowane utratą wagi oraz pośrednie efekty na ścieżki krzepnięcia.

Źródło: Medscape
Kategoria: Medycyna
Ważność: ⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐ (7/10)

Badania wskazują na niewielkie, ale zauważalne ryzyko zmniejszenia odczuwania zapachów i smaków u pacjentów z cukrzycą typu 2 przyjmujących analogi receptora GLP-1 (GLP-1 RA), choć całkowite ryzyko pozostaje niskie i nie powinno prowadzić do rutynowego odstawiania leków. Te zaburzenia mogą być wczesnym sygnałem powikłań cukrzycowych, ale należy je rozważyć w kontekście znaczących korzyści terapeutycznych GLP-1 RA dla kontroli glikemii i wyników kardiometabolicznych, zalecając ostrożną ocenę kliniczną i indywidualne podejście do decyzji terapeutycznych.

Źródło: Medscape
Kategoria: Medycyna
Ważność: ⭐⭐⭐⭐⭐⭐ (6/10)

Nowy lek berobenatyd, długo działający agonista receptora GLP-1, wykazał obiecujące wyniki w leczeniu otyłości i cukrzycy typu 2, prowadząc do znaczącej utraty wagi i redukcji poziomu HbA1c. Badania fazy 2, w tym VESPER-1, VESPER-2 i VESPER-3, zaprezentowane na American Diabetes Association (ADA) 2026 Scientific Sessions, sugerują, że możliwość podawania raz w miesiącu może zwiększyć przestrzeganie zaleceń terapeutycznych, choć przejście na dawkowanie miesięczne wymaga dalszych badań w celu optymalizacji tolerancji. Lek wykazuje profil bezpieczeństwa zgodny z innymi lekami z klasy GLP-1 RA.

Źródło: Medscape
Kategoria: Medycyna
Ważność: ⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐ (8/10)

Badanie zaprezentowane na zjeździe Society of General Internal Medicine wykazało, że jednoczesne stosowanie agonistów receptora GLP-1 (leki na cukrzycę i otyłość) oraz inhibitorów pompy protonowej (PPI) znacząco zwiększa ryzyko wystąpienia objawów niepożądanych ze strony górnego i dolnego odcinka przewodu pokarmowego, takich jak nudności, wymioty, niestrawność, biegunka czy zaparcia. U pacjentów przyjmujących obie grupy leków odnotowano również wzrost ryzyka ostrego zapalenia trzustki i kamicy żółciowej, a także potrzebę częstszych procedur diagnostycznych.

Źródło: Medscape
Kategoria: Medycyna
Ważność: ⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐ (7/10)

Badanie retrospektywne wykazało, że chirurgia bariatryczna (MBS) w ciągu roku wiązała się z wyższym ryzykiem niedoborów mikroskładników, większą częstością występowania nowych recept na witaminę B12 oraz wyższym ryzykiem niektórych powikłań metabolicznych w porównaniu do terapii agonistą receptora GLP-1 (GLP-1 RA). Niemniej jednak, MBS było również związane z niższym ryzykiem neuropatii. Autorzy podkreślają potrzebę ścisłego nadzoru żywieniowego po MBS oraz rutynowego monitorowania pacjentów stosujących GLP-1 RA w celu optymalizacji długoterminowych wyników.

Źródło: Medscape
Kategoria: Medycyna
Ważność: ⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐ (7/10)

Duże badanie kohortowe wykazało, że stosowanie agonistów receptora GLP-1 (GLP-1 RA) przez 3 lata było związane z nieznacznym wzrostem ryzyka niearterytowej przedniej niedokrwiennej neuropatii nerwu wzrokowego (NAION) w porównaniu do inhibitorów SGLT2 u weteranów z cukrzycą typu 2. Choć bezwzględne ryzyko pozostaje niskie, swoistość tego odkrycia może wymagać zwiększonej czujności, zwłaszcza że nie stwierdzono zwiększonego ryzyka innych zaburzeń wzroku.

Źródło: Medscape
Kategoria: Medycyna
Ważność: ⭐⭐⭐⭐⭐⭐ (6/10)