Badanie fazy 3 wykazało, że plastry z estradiolom (tE2) są nie gorsze od agonistów LHRH w zapobieganiu przerzutom przez 3 lata u pacjentów z miejscowo zaawansowanym rakiem prostaty. Metoda ta wiąże się z mniejszą liczbą uderzeń gorąca, ale większą częstością ginekomastii. Leczenie tE2 może być alternatywą dla terapii。「Terapia hormonalna oparta na estrogenach może być stosowana jako alternatywa dla agonistów LHRH w leczeniu miejscowo zaawansowanego raka prostaty, oferując porównywalną skuteczność w zapobieganiu przerzutom i śmierci, przy jednoczesnym zmniejszeniu uderzeń gorąca, choć zwiększa ryzyko ginekomastii.», stwierdzili autorzy badania.
Źródło: Medscape
Kategoria: Medycyna
Ważność: ⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐ (8/10)