Cukrzyca Typu 2

Eli Lilly ogłosiło, że Mounjaro (tirzepatyd) otrzymało zatwierdzenie FDA do obniżania ryzyka sercowo-naczyniowego u dorosłych z cukrzycą typu 2 (T2D). Badanie SURPASS-CVOT wykazało, że tirzepatyd, pierwszy podwójny agonista receptorów GIP i GLP-1 podawany raz w tygodniu w formie iniekcji podskórnej, obniżył ryzyko zawału serca, udaru mózgu lub zgonu sercowo-naczyniowego o 8% w porównaniu do dulaglutydu, nie wykazując jednak przewagi nad nim. Profil bezpieczeństwa leku jest zgodny z wcześniejszymi danymi, z najczęstszymi działaniami niepożądanymi związanymi z układem pokarmowym.

Źródło: Medscape
Kategoria: Medycyna
Ważność: ⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐ (9/10)

Badanie wykazało, że cukrzyca typu 2 jest powiązana ze znacznym, przyspieszonym ścieńczeniem kory mózgowej w siedmiu obszarach czołowych, ciemieniowych i potylicznych u osób starszych, które nie miały zaburzeń poznawczych, niezależnie od patologii choroby Alzheimera i obciążenia naczyniowego. Obserwowano również szybszy spadek szybkości przetwarzania informacji, przy czym ścieńczenie mózgu w zidentyfikowanych regionach odpowiadało za około 13% tego efektu.

Źródło: Medscape
Kategoria: Medycyna
Ważność: ⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐ (7/10)

Brytyjski Narodowy Instytut Zdrowia i Doskonałości Klinicznej (NICE) zarekomendował raz w tygodniu podawaną insulinę efsitora alfa (Onswik) jako nową opcję leczenia dla dorosłych z cukrzycą typu 2, przy jednoczesnym oczekiwaniu na autoryzację marketingową. Ta zmiana może znacząco zmniejszyć liczbę rocznych iniekcji z 365 do 52, co stanowi 85% redukcję, szczególnie korzystając pacjentom z trudnościami w samodzielnym podawaniu leku.

Źródło: Medscape
Kategoria: Medycyna
Ważność: ⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐ (7/10)

Badania prospektywne wskazują, że regularny trening siłowy, szczególnie w połączeniu z aktywnością aerobową i ograniczonym czasem spędzanym przed telewizorem, znacząco obniża ryzyko rozwoju cukrzycy typu 2. Wyniki podkreślają znaczenie treningu siłowego jako kluczowego elementu rekomendacji dotyczących stylu życia w prewencji cukrzycy, sugerując klinicystom promowanie wśród pacjentów nie tylko większej aktywności fizycznej, ale także prostych ćwiczeń siłowych przynajmniej raz lub dwa razy w tygodniu.

Źródło: Medscape
Kategoria: Medycyna
Ważność: ⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐ (8/10)

Nowe badania sugerują, że dodanie glukagonopodobnego peptydu inkretynowego (GIP) do semaglutydu nie poprawiło kontroli glikemicznej u osób z cukrzycą typu 2. Wyniki te podważają rolę komponentu GIP w lekach podwójnie działających na receptory GIP/GLP-1, takich jak tirzepatyd, sugerując, że obserwowane korzyści kliniczne mogą wynikać głównie z efektu GLP-1, a nie GIP.

Źródło: Medscape
Kategoria: Medycyna
Ważność: ⭐⭐⭐⭐⭐⭐ (6/10)

Nowe badania zaprezentowane na 63. Kongresie ERA sugerują, że popularna grupa leków na ciśnienie, dihydropirydynowe blokery kanałów wapniowych (DCCBs), może zwiększać ryzyko poważnego pogorszenia funkcji nerek u osób z cukrzycą typu 2, nawet jeśli już przyjmują leki chroniące nerki. DCCBs rozszerzają naczynia krwionośne, ale mogą zwiększać ciśnienie w strukturach filtrujących nerek, prowadząc do dalszych uszkodzeń, mimo stosowania nowoczesnych terapii. Badanie na ponad 31 tysiącach pacjentów wykazało 33% większe ryzyko zdarzeń nerkowych u osób przyjmujących DCCBs w połączeniu ze standardowymi terapiami chroniącymi nerki.

Źródło: Science Daily
Kategoria: Medycyna
Ważność: ⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐ (8/10)

Badanie przeprowadzone na wieloetnicznej populacji w Amsterdamie wykazało, że wyższe spożycie napojów niesłodzonych cukrem (NSSB) wiązało się ze zwiększonym ryzykiem rozwoju cukrzycy typu 2 (T2D), zwłaszcza u osób z BMI ≥ 25 i osób pochodzenia nieradzkiego. Co więcej, zastąpienie napojów słodzonych cukrem (SSB) ich dietetycznymi alternatywami zwiększało ryzyko T2D u młodszych dorosłych i osób pochodzenia nieradzkiego, co sugeruje, że dietetyczne zamienniki mogą nie być tak korzystne, jak się powszechnie uważa.

Źródło: Medscape
Kategoria: Zdrowie publiczne
Ważność: ⭐⭐⭐⭐⭐ (5/10)

Badanie przeprowadzone na ponad 89 tysiącach osób starszych z cukrzycą typu 2 wykazało, że pacjenci z poziomem HbA1c przekraczającym docelowe wartości częściej doświadczali zmian w leczeniu, w tym zwiększenia lub zmniejszenia dawek leków, podczas gdy osoby z HbA1c poniżej celu miały mniej intensyfikacji terapii. Wnioski sugerują potrzebę lepszego przestrzegania zaleceń terapeutycznych.

Źródło: Medscape
Kategoria: Medycyna
Ważność: ⭐⭐⭐⭐⭐⭐ (6/10)

Nowe badanie kohortowe z USA wykazało, że wysoki indeks kardiometaboliczny (CMI), uwzględniający centralną otyłość i metabolizm lipidów, jest niezależnie związany ze zwiększonym ryzykiem zgonu z wszystkich przyczyn oraz zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych u pacjentów z cukrzycą typu 2. W analizie danych 2188 pacjentów, wyższy CMI był predyktorem śmiertelności, przewyższając w tym aspekcie inne wskaźniki, a jego siła działania była większa u mężczyzn, osób z otyłością lub nadciśnieniem.

Źródło: Medscape
Kategoria: Medycyna
Ważność: ⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐ (7/10)

Badanie przeprowadzone na grupie 2000 dorosłych osób przez 20 lat wykazało, że zarówno tradycyjne miary otyłości (BMI, obwód talii, stosunek talii do wzrostu), jak i nowsze wskaźniki tkanki tłuszczowej, umiarkowanie przewidują rozwój cukrzycy typu 2. Najsilniejszym predyktorem okazała się powierzchnia ciała, której wzrost o jedną jednostkę zwiększał ryzyko zachorowania ponad pięciokrotnie, nawet po uwzględnieniu czynników stylu życia i zdrowotnych.

Źródło: Medscape
Kategoria: Medycyna
Ważność: ⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐ (7/10)