Metaanaliza 31 badań wykazała, że ryzyko gruźlicy u pacjentów dermatologicznych leczonych terapiami systemowymi różni się w zależności od mechanizmu działania leków i obciążenia gruźlicą w danym regionie. Inhibitory TNF stanowiły największe ryzyko wśród leków biologicznych, a konwencjonalne terapie immunosupresyjne wiązały się z wyższym odsetkiem konwersji utajonej gruźlicy (LTBI) i aktywnej gruźlicy niż terapie biologiczne. Badacze sugerują zmianę podejścia z uniwersalnego screeningu gruźlicy na zarządzanie ryzykiem dostosowane do terapii i kontekstu epidemiologicznego.
Źródło: Medscape
Kategoria: Medycyna
Ważność: ⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐ (7/10)